ഓഗസ്റ്റ് 15 നമ്മിലേക്കെത്തുമ്പോൾ, ഓരോ ഭാരതീയന്റെയും ഹൃദയത്തിൽ അഭിമാനത്തിന്റെ ത്രിവർണ്ണം ഉയരുന്നു. അതിനൊപ്പം, അതിരറ്റ നന്ദിയുടെ ഒരു നനവും മനസ്സിൽ പടരുന്നു. നാം ഇന്ന് ശ്വസിക്കുന്ന ഈ സ്വതന്ത്രവായുവിന് പിന്നിൽ എണ്ണമറ്റ മനുഷ്യരുടെ സ്വപ്നങ്ങളുണ്ട്. അവരുടെ കണ്ണീരുണ്ട്, വേദനകളുണ്ട്. ഏറ്റവും വിലയേറിയതായി—അവരുടെ ജീവനും രക്തവും ഉണ്ട്.
2026-ൽ ഇന്ത്യ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ 80-ാം വർഷത്തിലേക്ക് എത്തിനിൽക്കുകയാണ്. എൺപത് വർഷങ്ങൾ എന്നത് ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ ചെറിയ കാലയളവല്ല. അടിമത്തത്തിന്റെ ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിലേക്ക്, അവിടെ നിന്ന് വികസനത്തിന്റെയും ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെയും പാതയിലേക്ക് ഇന്ത്യ നടത്തിയ മഹത്തായ യാത്രയുടെ സാക്ഷ്യമാണ് ഈ എൺപത് വർഷങ്ങൾ.
1947 ആഗസ്റ്റ് 15-ന് ഇന്ത്യ സ്വതന്ത്രമായപ്പോൾ, മുന്നിൽ അനവധി വെല്ലുവിളികളായിരുന്നു. ദാരിദ്ര്യം, നിരക്ഷരത, തൊഴിലില്ലായ്മ, വിഭജനത്തിന്റെ മുറിവുകൾ, പിന്നാക്കാവസ്ഥ—രാജ്യനിർമാണത്തിന് മുന്നിൽ വലിയ പ്രതിസന്ധികൾ നിലകൊണ്ടിരുന്നു. എന്നാൽ, പ്രതീക്ഷ കൈവിടാതെ ഇന്ത്യ മുന്നോട്ടുനീങ്ങി. ജനാധിപത്യത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തിയും ഭരണഘടനയെ ആത്മാവായി സ്വീകരിച്ചും വൈവിധ്യത്തിൽ ഏകത്വം കാത്തുസൂക്ഷിച്ചും രാജ്യം മുന്നേറി.
ഈ യാത്രയിൽ കർഷകരുടെ അധ്വാനത്തിനും തൊഴിലാളികളുടെ വിയർപ്പിനും ശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ കണ്ടുപിടിത്തങ്ങൾക്കും അധ്യാപകരുടെ സമർപ്പണത്തിനും സൈനികരുടെ ത്യാഗത്തിനും കോടിക്കണക്കിന് സാധാരണക്കാരുടെ പ്രതീക്ഷകൾക്കും വലിയ പങ്കുണ്ട്. ഭക്ഷ്യോത്പാദനത്തിൽ സ്വയംപര്യാപ്തത കൈവരിച്ചതുമുതൽ ബഹിരാകാശ ഗവേഷണത്തിലെ നേട്ടങ്ങൾ വരെ ഇന്ത്യ ഇന്ന് ലോകത്തിന് മുന്നിൽ സ്വന്തം കഴിവ് തെളിയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. സാങ്കേതികവിദ്യ, വിദ്യാഭ്യാസം, ആരോഗ്യരംഗം, അടിസ്ഥാനസൗകര്യങ്ങൾ, വ്യവസായം തുടങ്ങിയ മേഖലകളിലും രാജ്യം വലിയ മുന്നേറ്റങ്ങൾ കൈവരിച്ചു.
എന്നാൽ സ്വാതന്ത്ര്യം എന്നത് വിദേശഭരണത്തിൽ നിന്നുള്ള മോചനം മാത്രമല്ല. ഓരോ മനുഷ്യനും അന്തസ്സോടെ ജീവിക്കാനുള്ള അവകാശവും തുല്യ അവസരവും നീതിയും ലഭിക്കുന്ന സമൂഹം സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള ഉത്തരവാദിത്തവുമാണ് യഥാർത്ഥ സ്വാതന്ത്ര്യം. ദാരിദ്ര്യം, വിവേചനം, അഴിമതി, അനീതി, മതവിദ്വേഷം, ലിംഗ അസമത്വം എന്നിവയിൽ നിന്ന് സമൂഹത്തെ മോചിപ്പിക്കേണ്ടതും നമ്മുടെ കടമയാണ്.
എൺപത് വർഷങ്ങൾ പിന്നിടുമ്പോൾ നാം അഭിമാനത്തോടെ പിന്നോട്ടുനോക്കണം; അതോടൊപ്പം ആത്മപരിശോധനയോടെ മുന്നോട്ടും നോക്കണം. സ്വാതന്ത്ര്യസമര സേനാനികൾ സ്വപ്നം കണ്ട ഇന്ത്യയെ യാഥാർഥ്യമാക്കേണ്ടത് ഇന്നത്തെ തലമുറയുടെ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്. രാജ്യത്തെ സ്നേഹിക്കുക എന്നത് ദേശീയപതാകയെ ആദരിക്കുന്നതിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല. നിയമം പാലിക്കുക, പ്രകൃതിയെ സംരക്ഷിക്കുക, മറ്റുള്ളവരുടെ അവകാശങ്ങളെ മാനിക്കുക, സത്യസന്ധമായി പ്രവർത്തിക്കുക, സമൂഹത്തിന്റെ പുരോഗതിയിൽ പങ്കാളികളാകുക—ഇവയൊക്കെയാണ് യഥാർത്ഥ ദേശസ്നേഹം.
എൺപത് വർഷങ്ങൾ പൂർത്തിയാകുമ്പോൾ ഇന്ത്യയുടെ കഥ അവസാനിക്കുന്നില്ല; അത് പുതിയൊരു അധ്യായത്തിലേക്ക് കടക്കുകയാണ്. നമ്മുടെ സ്വപ്നങ്ങളും പ്രതീക്ഷകളും പരിശ്രമങ്ങളും ചേർന്നാണ് ആ അധ്യായം എഴുതപ്പെടുക. വരും തലമുറകൾക്ക് അഭിമാനത്തോടെ കൈമാറാൻ കഴിയുന്ന ഒരു ശക്തവും സമത്വപൂർണ്ണവും സമാധാനപരവുമായ ഇന്ത്യയെ കെട്ടിപ്പടുക്കുക എന്നതാകട്ടെ ഈ സ്വാതന്ത്ര്യദിനത്തിലെ നമ്മുടെ പ്രതിജ്ഞ.
ത്യാഗങ്ങളിലൂടെ നേടിയെടുത്ത സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ ഉത്തരവാദിത്തത്തോടെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കാം. ത്രിവർണ്ണ പതാകയുടെ നിറങ്ങളിൽ നമ്മുടെ സ്വപ്നങ്ങളും പ്രതീക്ഷകളും ചേർത്തുവെച്ച്, ഒരുമയോടെ മുന്നേറാം.
ജയ് ഹിന്ദ്!
